...
Виждам сърцето си
да се люлее отстрани -
на детската площадка,
с разбит нос
и кървави следи по ризката,
вдигнало чело
към бурята,
която отминава с грохот
всеки път,
когато моето сърце
си разбива носа,
за да продължи
да се люлее.
Мястото, на което съхранявам онова, което съм споделила със себе си, в момент на откровение. Mоля, ако Ви е интересно или искате да се свържете с мен, пишете ми на valeriadushkova@gmail.com
Коментари
Публикуване на коментар